Heilig Water

In dit artikel lift ik graag opnieuw een tipje op van de sluier die hangt over onze voorouderlijke spiritualiteit. Over het werken met heilig water nu.

In heel Europa, en verder, zagen de voorouders Water als een goddelijk geschenk.
Godinnelijk om precies te zijn. Water uit bronnen en rivieren dat ze konden gebruiken, was het letterlijk het uitvloeisel van een Moedergodin, vrijelijk en rijkelijk door Haar geschonken. Dit vloeibare goud beschouwden ze namelijk als de melk uit Haar boezem waarmee Ze het land en Haar talrijke kinderen in leven hield.

Deze heilige moeder van alle wezens was de Witte Koeiengodin.
In elke regio was Ze bekend onder een andere naam, maar haar mythe komt overal terug van Ierland tot Rusland en India. In oorsprong is ze zeker 5000 jaar oud. Vaak begon Haar naam met ‘Dan’, ‘Don’ of ‘Dam’ en werden grote rivieren naar haar genoemd, zoals de Donau en de Dnjepr. In Keltische tijden was er de Ierse moedergodin Danu; bij ons in Gallië had je onder andere Damona.

Van waar komt het verband tussen water en koeien?
Wel, de aanwezigheid van water was essentieel op een woonplek. Je ging aan de rivier wonen om drinkbaar water te hebben, geen 5km er vanaf. Water gaf je een vaste plek in de wereld. En zo was het ook met koeien: als je een paar koeien had, kon je op lange termijn op één plaats overleven dankzij hun melk. Zowel koeien als (stromend, drinkbaar) water betekenden een thuis, en leven. Onze voorouders waren zich daar natuurlijk bewust van, en beseften dat ze daar dankbaar voor mochten zijn.

Stromend water werd geëerd met offergaven, en zoals koeien nog steeds als heilig worden beschouwd in India, was dat lang geleden in Europa ook zo. Kelten en Galliërs vonden bijvoorbeeld dat de goedaardige adem van koeien bescherming bood tegen zwarte magie.

Bovendien had water een zuiverende spirituele kracht die je kon benutten. Zo reinigde de druïde in sommige Gallische stammen iedereen aan het begin van de belangrijke ceremonies met water. Dat kon niet zomaar eender welk water zijn. Het kon bijvoorbeeld komen uit de meest heilige bron in de buurt. Alle bronnen waren in zekere mate heilig, maar sommige hadden meer kracht. Maar het kon ook water zijn verzameld van de dauw, of in een rivier op een plaats waar zowel de levenden als de doden waren gepasseerd. De link met de voorouders kon iets heilig maken.

Hoe kunnen we dit nu toepassen in onze tijd?
Veel bronnen zijn verdwenen onder het beton van onze tijd. Maar als je er eentje weet zijn in je streek, zijn er soms verhalen over te vinden van genezende katholieke heiligen die ermee verbonden waren. Meestal wijst dit erop dat de bron in veel vroegere tijden ook al als genezend werd beschouwd. En zelfs zonder zo’n bron, is het al heel wat als je de rivieren opnieuw groet en de Godin erin erkent. Ook kan je een beetje water uit een stroom of bron scheppen en gebruiken om je handen en gezicht ritueel mee te wassen aan het begin van een meditatie of ritueeltje. Sprenkel het vervolgens in de ruimte rond je.

Die toepassingen kun je nog heel wat uitbreiden. Ook wanneer je voelt dat de energie in een kamer in je huis wat zwaar voelt, is het goed om dit water rond te sprenkelen. Sterker nog is het als je daarbij Damona eert en verwelkomt. Je kunt dit uitspreken en haar naam Zingen. En misschien vind je wel een afbeelding van een witte koe, waar je af en toe zo’n beetje heilig water kunt bijzetten om Haar te eren.

Je kunt vanaf nu anders kijken naar regen, of naar het water dat uit de kraan stroomt. Ja, er zit chloor en andere zaken in, maar de essentie behoort nog altijd aan de Godin. Dankbaar haar rijkelijk stromende ‘melk’ eren, brengt absoluut meer vervulling in je leven. Maar dat ervaar je alleen als je het ook regelmatig DOET. De kracht van de spirituele weg van de voorouders, zat hem in het doen!